Ana Sayfa
Önsöz
Hayatı
Düşünce Tarihi
Rönesans
Teknikleri
Resimler
Sözlük
Kaynakça
Alka.com.tr

 
       
MICHELANGELO'NUN KULLANDIĞI TEKNİKLER
     
  • Michelangelo, resimlerinde ve heykellerinde figürlerin beden ölçülerini abartmayı çok sever. Neredeyse bütün eserlerindeki insanlar (kadınlar dahil) kaslı ve üçgen vücutludur. Çoğu figürlerin sırtı gereğinden fazla kaslıdır.
  • Eserlerinin anatomilerini iyi yansıtabilmek için detaylı gölgelendirme yapar. Bunun en belirgin örneklerini ellerde ve yüzde görebiliriz. Heykellerinde ve re-simlerindeki figürlerin anatomileri kusursuzdur.
  • Çoğu zaman figürleri nüdür. Bunun sebebi klasik dönem yapılan eserlerinin her zaman çıplak olmasıdır. Michelangelo azizleri ve hatta İsa’yı bile çıplak betimle- yerek dini konuları klasik dönem unsurları kullanarak resmetmiştir.
  • Eserleri çoğu zaman Eski ve Yeni Ahit’teki hikayelerdeki karakterleri (en fazla da İsrail Kralı Davud’u) konu alır. Çünkü her zaman dini eserler okumuştur.
  • Figürlerin duruşları hiçbir zaman birbiriyle aynı değildir fakat benzerlikler vardır. Mesela çoğu eserinde kahramanların başları bir yere dönüktür ve gözleri de kafalarının dönük olduğu tarafa keskin bir bakış atarlar. Çoğu zaman da figürlerin bedenleri de kafalarıyla birlikte dönüktür. Birçok peygamberin ve kahramanın duruşu Antik Yunan heykellerindeki tanrıların duruşunu anımsatır. Onların gibi heybetli duruşları vardır.
  • Kıyafetler Roma generallerinin zırhlarını ya da Antik Roma’da insanların giydiği toga adlı kıyafetlere benzer. Genellikle figürlerin ikiden fazla kıyafetleri vardır ve bu elbiselerin renkleri birbiriyle zıt renklerdir. Örneğin iki tane sıcak ve bir tanede soğuk renkte olan kıyafetler en çok kullanmış olduğu kombinasyondur.  Turuncu çok fazla kullanılmıştır.
  • Çoğu resminde bir olayın tam gerçekleşmeden önceki sahnesini resmetmiştir. Örnekler: Davud’un Goliath’ın başını kesmek için kılıcı kaldırdığı an, Âdem’in yaşam enerjisini almak için tanrıyla ellerini birleştirmesi ya da Son Yargı adlı resimde kayıkçı Charon’un küreğini ruhlara vurmak için kaldırışı…
  • Orantılarda bazen belirsizlikler rastlanır. Pieta adlı heykeldeki Meryem’in ile İsa’nın boyları ve Merdivendeki Madonna adlı resminde merdivenin basamaklarının yüksekliği.
  • Antik Yunan ve Roma mitolojisinden konular da seçmiştir.
  • Bazı eserlerinde farklı ressam ve heykeltıraşlardan esinlendiği teknikleri denemektedir. Örneğin Çarmıha Geriliş adlı heykeldeki İsa’nın bedenindeki saflığı betimlerken Brunelleschi’nin Çarmıh adlı resminden etkilenmiştir. Bazı resimlerinde ise rakibi Leonardo’nun resimlerindeki düzeni ve kullanılmış sfumato tekniğini kendi eserlerine yansıtmıştır. Normalde Michelangelo en ufak detayları bile çizerken böyle bir flulaştırma tekniğini denemiştir. Bu yüzden eserlerinin bazıları diğerlerinden farklı özellikler taşır.
  • Heykellerini mermerden yontar ve neredeyse hepsinin yüzeyinin pürüzsüz olmasına dikkat eder. Heykellerinin bir diğer özelliği ise elbiselerin kıvrımlarının çok detaylı yapılmasıdır.
  • Rölyeflerinde ve tondolarında Meryem ve çocuk İsa’yı konu almıştır. Heykellerinde ise bu ikili merhamet sahnesinde, yani Meryem’in İsa’yı tutarken bir araya gelir.
  • Azizleri ve peygamberleri betimlemediği heykellerinde figürlerinin cinsellik taşıyan duruşları vardır. Bu da Michelangelo’nun cinsel tercihinden kaynaklanmış olabilir. Ayrıca sevdiği erkek olduğu iddia edilen Tomasso Cavalieri’nin portresini birçok eserinde  görmekteyiz.
  • Heykellerinde figürlerinin arkasına destekler yerleştirir ve çoğu zaman duruştaki dengeyi sağlayabilmek için ayakları aynı hizaya koymaz.
  • Resimlerinde Tanrı figürü vardır. Yunan mitolojisinde Zeus’un betimlenişine çok benzer.
  • Antik Roma ve Yunan’dan etkilenerek resimlerinin kenarına igudilerle süsler.
  • Kahramanlar hiçbir zaman alt ettikleri kötü karakterlerle yüz yüze gelmez. Çoğu zaman yenilen tarafın kafası yere yakındır.
  • Tarihi karakterlerin yüzlerini ve tiplerini sık sık değiştirir. Bunun nedeni onları kendisinin hayal ettiği bir biçimde, yani antik eserlere benzer bir şekilde yapmak istemesidir. Buna örnek olarak İsa’nın yüzünün eserlerinde faklı olması ve Guiliano Medici’nin kendisine hiç benzememesini örnek gösterebiliriz. Michelangelo da Medici figürünün gerçeğine benzemediğini kabul etmiştir.
  • Meleklere çok sık yer verilmiştir. Bazı heykellerinde ana figür olmalarına rağmen çoğu resminde arka planda gözükürler.
  • Figürlerinin en iyi özelliklerinden biri, yüzlerinden ve duruşlarından ne hissettiklerini ve nasıl insanlar olduklarını anlayabiliriz. Örneğin Judith’in Holofernes’in başını kestiği resimde sessizlik ve sakinlik duruşlardan belli edilmiştir. Son Yargı tablosunda ise acı, kızgınlık ve neşe gibi duygular yüzlerden okunabilir.
  • İdeal fiziği ortaya çıkarmayı çok sever. Bu yüzden kadınların ölçüleri güzeldir, erkekler ise kaslıdır. Antik Eserlerde insanların üstün fizikleriyle betimlenmesinden etkilenmiştir. Ayrıca ideal ölçüleri sahip insanları farklı pozisyonlarda çizmek resmi daha görkemli yapar (galiba başka bir maddeyle birleştirilmeli).
  • Haç figürü döneminin diğer ressamlarında olduğu gibi odak nokta değildir.
  • Peygamberler ve azizler kutsal kitaplarda sözü geçen nesneler taşır. Örnek: Musa’nın 10 emrin yazıldığı tabletleri taşıması, Davud’un elinde taş olması…
  • Oto portresi bazı eserlerinde görülmektedir. Kendisini genellikle bir aziz olarak resimlerine katmıştır.
  • Kadın figürlerinin saçları çoğu zaman toplanmış ya da başörtüsü ile kapatılmıştır. Michelangelo Havva’yı konusu gereği daha güzel resmetmiştir. Bu yüzden de saçı açık olan kadınlardan biridir. Michelangelo’nun bazı kadınları göbekli ve çoğunu kaslı olarak betimlemesi onun kadın vücudunu çekici bulmadığını anlayabiliriz.